informacja: 17 8 666 700
rejestracja: 17 8 666 700, 17 8 669 900

Profilaktyka przeciwzakrzepowa

Materiały do pobrania:



 

 

ŻYLNA CHOROBA ZAKRZEPOWO-ZATOROWA

jest to proces tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Zakrzepica żylna dotyczy żył, natomiast zakrzepica [zatorowość]- tętnic (jej objawem może być zawał serca albo udar niedokrwienny mózgu). Zakrzepica żylna lokalizuje się najczęściej w żyłach podudzi, ale niekiedy również w naczyniach żylnych biegnących w obrębie uda, pachwiny czy miednicy. W rzadszych przypadkach choroba może dotyczyć kończyny górnej, żył trzewnych lub żył mózgowych. Zakrzepica żylna jest poważną chorobą, która może wywołać powikłania. Skrzepy mogą odrywać się od ściany żyły, w której powstały, i wędrować z prądem krwi w kierunku serca - nazywamy je wówczas materiałem zatorowym a efekt niekorzystnego działania- zatorowością. Szczególnie groźną postacią zakrzepicy żylnej jest zator tętnicy płucnej (zatorowość płucna), który może prowadzić do śmierci. Odległym powikłaniem zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych może być zespół pozakrzepowy, objawiający się obrzękiem i przebarwieniami na skórze goleni, a czasem doprowadzający do trudno gojących się owrzodzeń.

CZYM SĄ LEKI PRZECIWZAKRZEPOWE

- antykoagulanty grupa leków spowalniających, utrudniających lub uniemożliwiających krzepnięcie krwi

CZYNNIKI RYZKA Żylnej Choroby Zakrzepowo-Zatorowej

  • wiek powyżej 40 lat
  • długotrwałe unieruchomienie
  • urazy
  • duże zabiegi operacyjne (szczególnie w obrębie kończyn dolnych, miednicy i jamy brzusznej)
  • otyłość
  • żylaki kończyn dolnych
  • przebyta Żylna Choroba Zakrzepowo-Zatorowa
  • niewydolność serca III i IV HYHA
  • choroba Leśniowskiego i Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  • zespół nerczycowy

ZAPOBIEGANIE ŻYLNEJ CHOROBIE ZATOROWO-ZATOROWEJ

Zapobieganie farmakologiczne: podawanie heparyn drobnocząsteczkowych

Zapobieganie mechaniczne: stosowanie elastycznych pończoch uciskowych przeciwżylakowych zaleconych przez lekarza, odpowiednio dobranych

Aktywność fizyczna: wczesne uruchamianie pacjenta po zbiegu operacyjnym

 

INSTRUKCJA PODAWANIA LEKU

Dawkę leku, rodzaj preparatu, okres podawania

należy stosować ściśle według zaleceń lekarza

 

Lek podawany jest przez pielęgniarkę lub samodzielnie przez pacjenta po krótkim przeszkoleniu. Samodzielne podawanie nie jest trudne i uniezależnia chorego od konieczności udawania się do przychodni lub organizowania codziennych lub nawet dwóch w ciągu dnia wizyt pielęgniarskich.

Wyznaczanie miejsca wstrzyknięć:

Preparaty heparyny drobnocząsteczkowej wstrzykuje się podskórnie. Wykonywanie zastrzyku odbywa się zwykle w fałd skóry brzucha w odległości około 5 cm na prawo lub lewo od pępka, mniej więcej do okolicy linii pachowej tylnej (omijając pieprzyki, blizny). Zastrzyki można podawać naprzemiennie raz po lewej raz po prawej stronie.

Wyznaczanie miejsca wstrzyknięć

Podanie w tą okolicę zastrzyku samemu jest najłatwiejsze. W tych miejscach również tkanka podskórna jest najgrubsza, najłatwiej jest utworzyć fałd skórny i w ten sposób unika się podania domięśniowego, co grozi powstaniem rozległych krwiaków. W miarę możliwości należy unikać wstrzykiwania w miejsca zasinione po poprzednich iniekcjach, aby nie powiększać krwiaków.

W miejscu wstrzyknięcia mogą się również tworzyć guzki, które są niegroźnym powikłaniem i zwykle ustępują samoistnie po kilku dniach.

  1. 1. Bezpośrednio przed wykonaniem zastrzyku należy starannie umyć ręce

    Fot. Archiwum własne

  2.  
  3. 2. Należy usiąść wygodnie lub przyjąć pozycję półleżącą, tak aby można było uchwycić fałd skóry

    Fot. Archiwum własne

  4.  
  5. 3. Wybrane miejsce należy przemyć wacikiem nasączonym środkiem odkażającym i poczekaj aż wyschnie (preparat dezynfekcyjny do nabycia w aptece, należy przestrzegać czasu dezynfekcji w zależności od rodzaju użytego preparatu- patrz ulotka)

    Fot. Archiwum własne

  6.  
  7. 4. Z ampułkostrzykawki zdecydowanym ruchem należy zdjąć osłonkę igły. Nie należy nic więcej robić z ampułkostrzykawką, przede wszystkim nie usuwać pęcherzyków powietrza, ani nie wystrzykiwać leku ze strzykawki jeśli lekarz nie zalecił zmniejszenia dawki leku
    Iniekcje heparyny drobnocząsteczkowej należy wykonywać głęboko podskórnie w tym celu uchwyć strzykawkę podobnie jak chwyta się długopis, a kciukiem i palcem wskazującym drugiej ręki należy uchwycić odkażony fałd skórny. Igłę strzykawki należy wbić w całości prostopadle do fałdu skórnego i delikatnie naciskając tłok wprowadzić pod skórę całą zawartość strzykawki. Następnie usunąć igłę z fałdu skórnego i uwolnić fałd skórny.

    Fot. Archiwum własne

  8.  
  9. 5. Strzykawkę z igłą należy niezwłocznie wyrzucić, najlepiej do specjalnego zamkniętego pojemnika, kierując igłą w dół
  10.  
  11. 6. Bezpośrednio po wykonanym zastrzyku umyj dokładnie ręce.

 

Opracowanie: mgr Joanna Styś
Konsultacja: lek. med. Marek Kulczyk

 

    Opłatek 2013

  • Konferencja

    Wizyta Minister Zdrowia

  • Opłatek 2008

    Targon 2008

  • Spotkanie opłatkowe

    Szpital o obiektywie

  • Pierwsze operacje

    Kurs osteosyntezy

  • Otwarcie Szpitala

    Budowa Szpitala

informacja 17 8 666 700, 0 503 193 800

Szpital Specjalistyczny im. Świętej Rodziny, Rudna Mała 600, 36-060 Głogów Młp.